Zawsze żywy
Rojnik należy do gruboszowatych (Crassulaceae). Nazwa łacińska Sempervivum powstała z połączenia słów semper, czyli „zawsze", i vivus, czyli „żywy". Rodzaj obejmuje około czterdziestu gatunków, które rosną w górach od Maroka po Iran, między innymi w Alpach, Karpatach i na Bałkanach. Do tego dochodzą tysiące odmian, wybieranych głównie ze względu na kształt i barwę rozet, a rzadziej dla kwiatów.
Najbardziej znany jest rojnik murowy (Sempervivum tectorum), który od wieków sadzono na dachach i murach.
Rozeta matka i rozetki boczne
Każda rozeta kwitnie tylko raz, po kilku latach, a po kwitnieniu obumiera. Roślina jednak nie znika, bo wokół matecznej rozety wcześniej powstały rozetki boczne. Usuń zaschniętą rozetę i pozwól młodym wypełnić lukę. Luźne rozetki możesz docisnąć do ziemi w innym miejscu, gdzie szybko się ukorzenią.
Pioruny na dachu
W wielu regionach Europy wierzono, że rojnik na dachu chroni dom przed pożarem i uderzeniem pioruna, a roślinę wiązano z bogiem gromów. Sok stosowano w ludowych sposobach leczenia oparzeń. W dużych ilościach może jednak wywołać wymioty, więc roślina nie nadaje się do próbowania ani dla ludzi, ani dla zwierząt.
Jak go uprawiać
- Wybierz pełne słońce i piaszczystą albo żwirową, dobrze przepuszczalną ziemię.
- Bardziej szkodzi mu mokra zima niż susza; stojąca woda powoduje gnicie rozet.
- W donicy użyj grubego podłoża i otworu odpływowego.
- Podlewaj oszczędnie, także latem.
Rojnik dobrze zimuje w polskim gruncie. Sprawdza się na skalniaku, w szczelinach murków, w korytach i na zielonych dachach.