Biel z Azji Wschodniej
Białe rozchodniki w centrach ogrodniczych to zazwyczaj odmiany Hylotelephium spectabile, rozchodnika okazałego z Chin i Korei, który z natury kwitnie na różowo. Najbardziej znana biała odmiana to 'Iceberg'. RHS opisuje ją jako kępiastą roślinę z mocnymi łodygami, mięsistymi, jajowatymi, jasnozielonymi liśćmi i wypukłymi baldachogronami białych, gwiazdkowatych kwiatów późnym latem i wczesną jesienią.
Dorasta najwyżej do pół metra i ma podobną szerokość.
Rodzimy rozchodnik wielki (Hylotelephium telephium) to inny gatunek. Kwitnie zielonkawożółto albo purpurowo, ale nie czysto biało. Jeśli chcesz mieć pewność, sprawdź nazwę odmiany na etykiecie, bo bez kwiatów koloru nie widać.
Zadowala się małą ilością wody
Gdy 'Iceberg' się zadomowi, według RHS znosi suszę i prawie nie potrzebuje podlewania. Najchętniej stoi w pełnym słońcu, najlepiej od południa, w przepuszczalnej glebie wapiennej, gliniastej lub piaszczystej. Ciągle mokra ziemia szkodzi bardziej niż suche lato, bo korzenie gniją. Przy stopniu mrozoodporności H7 przetrwa także mroźną polską zimę.
Gdzie będzie dobrze wyglądał
- W żwirowej rabacie albo na suchej skarpie.
- W białym ogrodzie razem z roślinami o srebrnych liściach i trawami ozdobnymi.
- W donicy na tarasie, z otworem odpływowym i grubym podłożem.
- W ogrodzie nadmorskim, gdzie według RHS także dobrze rośnie.
- W ogrodzie naturalistycznym, bo kwiaty są cenne dla zapylaczy.
Po kwitnieniu
Roślinę możesz po kwitnieniu przyciąć, żeby zachowała kształt, albo zostawić przekwitłe baldachogrona na zimę. Rozmnaża się ją przez podział kępy wiosną albo przez sadzonki młodych pędów latem. Uważaj na ślimaki i opuchlaki, które RHS wymienia jako możliwych szkodników. Ścięte białe baldachogrona możesz zresztą wpleść w jesienny bukiet, gdzie postoją tydzień lub dwa.