Dwie sprawdzone białe odmiany
Biel to obok różu i czerwieni jedna z podstawowych barw tawułki. W wyszukiwarce nazwę często wpisuje się jako witułka, ale poprawna forma to tawułka. Szczególnie dobrze sprawdziły się dwie odmiany:
- 'Brautschleier' to mieszaniec Arendsa, nazwa jest niemieckim słowem. Dorasta od pół do jednego metra. Otwarte, stożkowate wiechy mają do 25 centymetrów i w pełni lata wyrastają z zielonych pąków w czystej bieli. Błyszczące liście jesienią żółkną. Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze wyróżniło ją nagrodą Award of Garden Merit
- 'Deutschland' to mieszaniec tawułki japońskiej, ma około 65 centymetrów. Kwitnie wcześniej, późną wiosną lub na początku lata, lekko przewieszonymi białymi wiechami o długości około 18 centymetrów nad błyszczącą zielenią liści
Jeśli chcesz długo mieć biel, połącz wczesną 'Deutschland' z późniejszą 'Brautschleier'.
Biel świeci w cieniu
W cieniu ciemne barwy często wyglądają matowo, a biel wyraźnie się wybija. Dlatego biała tawułka pasuje na północną rabatę, pod duże drzewa i na zacienioną stronę domu. O zmierzchu białe wiechy długo widać, co jest piękne na tarasie, na którym siadasz w jasne letnie wieczory.
Dobrymi sąsiadami są funkie, paprocie i trawy cieniolubne, których liście podkreślają lekkość wiech. Ponieważ tawułka znosi także ciężką, wilgotną glebę, pasuje tam, gdzie inne byliny mają kłopot.
Wskazówki do sadzenia
- sadź w grupach po trzy lub pięć roślin, bo pojedyncze łatwo giną w ogrodzie
- wmieszaj kompost i podlewaj w pierwszym roku obficie
- ściółkuj, żeby korzenie pozostały chłodne
- stare łodygi przytnij pod koniec zimy
Roślina nie jest zaliczana do trujących dla psów i kotów w typowych wykazach.