Jedyny gatunek swego rodzaju
Aster chiński (Callistephus chinensis) jest jedynym gatunkiem rodzaju Callistephus i należy do astrowatych. Jest spokrewniony z astrami, ale do rodzaju Aster nie należy. Nazwa rodzajowa pochodzi z greki i oznacza piękną koronę. Roślina pochodzi z Chin i od tysięcy lat jest tam uprawiana. Dziki gatunek kwitnie fioletowo, a hodowla dała odmiany czerwone, różowe, niebieskie, fioletowe i białe, pojedyncze lub pełne, pomponowe, piwoniowe albo pióropuszowe.
Uprawa jako roślina letnia
- Wysiew w domu 6-8 tygodni przed wysadzeniem, od marca lub kwietnia.
- Sadź po zimnych ogrodnikach, czyli po połowie maja, bo przymrozki szkodzą roślinie.
- Wybierz słoneczne miejsce i żyzną, przepuszczalną glebę. Wysokie odmiany potrzebują podpory.
- Aster chiński jest podatny na fuzariozę, chorobę glebową, więc co roku zmieniaj miejsce uprawy.
Kwitnienie zaczyna się w środku lata i trwa do jesieni, gdy wiele letnich kwiatów już słabnie. Odwiedzają je pszczoły i inne owady.
Jako kwiat cięty
Ścinaj łodygi, gdy rozchylają się zewnętrzne płatki, i od razu wstaw je do wody. Usuń liście pod powierzchnią wody i często ją wymieniaj. W wazonie aster chiński zwykle trwa od siedmiu do dziesięciu dni.
Bezpieczny dla zwierząt
ASPCA wymienia aster chiński jako nietrujący dla kotów, psów i koni. To dobry wybór do domu ze zwierzętami, chociaż każda zjedzona roślina może podrażnić żołądek.
Aster chiński dobrze rośnie także w donicach na tarasie i na balkonie, jeśli jest tam słonecznie. Wybieraj wtedy niższe odmiany i podlewaj regularnie, ale bez zalewania. Nasiona zbieraj z przekwitniętych koszyczków dopiero wtedy, gdy są suche i brązowe.