Ze skał Morza Śródziemnego
Wyżlin większy, zwany powszechnie lwią paszczą, pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, w tym z południowej Europy i Afryki Północnej. Rośnie tam w szczelinach skał i na murach. Rodzaj Antirrhinum liczy około trzydziestu sześciu gatunków, w większości z zachodniej części basenu Morza Śródziemnego. Dawniej zaliczano go do trędownikowatych, a obecnie należy do babkowatych.
Kwiaty tworzą gęsty kłos na końcu prostej łodygi. Dzikie rośliny kwitną na różowo lub fioletowo z żółtą plamą na wardze, a w ogrodach spotkasz także biel, żółć, pomarańcz, czerwień i odmiany dwubarwne. Kwitnie od czerwca do października.
Kwiat z zamkiem
Jeśli delikatnie ściśniesz boki kwiatu, „paszcza” się otworzy. Zamknięta warga działa jak rygiel: tylko trzmiel jest dość ciężki i silny, by ją otworzyć i dostać się do nektaru. Małe owady zostają na zewnątrz.
Są odmiany niskie, średnie i wysokie. Niskie nadają się do skrzynek balkonowych i na brzeg rabaty, a wysokie, sięgające mniej więcej metra, wyhodowano na kwiat cięty. Ściśle rzecz biorąc, to krótkotrwała bylina, jednak w Polsce uprawia się ją prawie zawsze jako roślinę jednoroczną, bo rzadko przetrwa zimę.
Nasiona wysiewa się w domu w marcu, a rozsadę sadzi w maju w rozstawie piętnastu do dwudziestu centymetrów.
Roślina doświadczalna
W genetyce roślin lwia paszcza to ważny organizm modelowy. U tego gatunku odkryto gen DEFICIENS, jeden z genów typu MADS-box, który współdecyduje o rozwoju kwiatu. Czasem na szczycie kłosa pojawia się pojedynczy duży, symetryczny kwiat. Takie formy, zwane pelorycznymi, sprzedaje się nawet jako osobne odmiany.
Bezpieczna w domu
Według ASPCA psy, koty i konie nie ponoszą szkody po kontakcie z lwią paszczą. Do wazonu wybieraj łodygi z otwartymi dolnymi kwiatami i zamkniętymi pąkami u góry, wtedy postoją siedem do dziesięciu dni.