Dwuletnia, ale wytrwała
Malwa różowa (Alcea rosea) należy do rodziny ślazowatych. Dorasta do półtora lub dwóch metrów, pojedyncze rośliny osiągają nawet trzy. Botanicznie jest dwuletnia lub krótko żyjąca bylina: w pierwszym roku tworzy jedynie rozetę dużych, dłoniasto klapowanych liści, a pęd kwiatowy wypuszcza dopiero w drugim.
Ponieważ chętnie się wysiewa, często rośnie w tym samym miejscu przez wiele lat.
Miejsce i podpora
- Lubi słońce i żyzną, przepuszczalną glebę.
- Najlepsze jest ciepłe, osłonięte od wiatru miejsce przy ścianie domu lub płocie, który zarazem stanowi podporę.
- Na wietrznych stanowiskach przywiąż każdą łodygę do mocnego palika.
- Kwiaty otwierają się od dołu ku górze, zwykle od lipca do września.
W Europie jest znana jako roślina ozdobna od XV wieku i nadal należy do typowych roślin wiejskiego ogrodu. Jako kwiat cięty sprawdza się słabo.
Rdza malw
Najczęstszą chorobą jest rdza malw, grzyb Puccinia malvacearum atakujący wszystkie ślazowate. Objawia się żółtawymi lub pomarańczowymi plamami na wierzchu liści i brunatnymi skupiskami zarodników od spodu. Porażone liście usuń natychmiast, nie sadź roślin zbyt gęsto, a jesienią uprzątnij wszystkie chore resztki.
Po kilku latach warto wychować młode rośliny z nasion.
Jeśli chcesz zachować ulubiony kolor, zbieraj nasiona z kilku roślin i wysiewaj je osobno, bo malwy łatwo się krzyżują. Siewki pojawiają się zwykle w ciągu dwóch tygodni od siewu. Zimą rozeta liści powinna mieć suche, przepuszczalne podłoże, bo mokra ziemia szkodzi bardziej niż mróz.
Zwierzęta i dłonie
ASPCA wymienia malwę wśród roślin niegroźnych dla psów, kotów i koni. Liście i łodygi są jednak szorstkie i owłosione, więc przy podwiązywaniu przydadzą się rękawice.