Z południowych zboczy
Lawenda wąskolistna należy do jasnotowatych i pochodzi z basenu Morza Śródziemnego. To półkrzew o wąskich, szarozielonych liściach pokrytych srebrzystymi włoskami. Według polskich opisów dorasta do 50-90 centymetrów, odmiany ogrodowe są zwykle niższe, około 30-60 centymetrów. Kwiaty w kolorze od szarawego błękitu po fiolet tworzą kłosy na końcach pędów i kwitną w lipcu i sierpniu.
Korzeń sięga w głąb ziemi na ponad dwa metry, dlatego roślina dobrze znosi suszę.
Odmiany i kolory
Najpopularniejszy jest kolor niebieskofioletowy, ale istnieją też formy białe i różowe:
- 'Hidcote' jest zwarta, ma srebrzyste liście i głęboko fioletowe kłosy,
- 'Munstead' kwitnie łagodniejszym fioletem i jest nieco wyższa,
- 'Nana Alba' to biała, karłowa odmiana,
- 'Rosea' kwitnie różowofioletowo.
Lawendin (Lavandula x intermedia) to mieszaniec z innym gatunkiem, wyższy i kwitnący później.
Sadzenie, cięcie i suszenie
- Wybierz słoneczne, suche stanowisko i ziemię przepuszczalną. Mokre stopy zimą szkodzą bardziej niż mróz.
- W polskich warunkach lawenda bywa wrażliwa na ostre zimy; w chłodniejszych regionach osłoń ją lekko na zimę.
- Po kwitnieniu przytnij przekwitłe kłosy, ale nie tnij w stare, zdrewniałe pędy, bo słabo z nich odrasta.
- Do suszenia ścinaj kwiaty, gdy otwierają się pierwsze pąki, i wieszaj pęczki główkami w dół w ciemnym, przewiewnym miejscu.
Wysuszona lawenda długo pachnie i nadaje się do woreczków zapachowych.
Lawenda a zwierzęta
Według ASPCA lawenda jest trująca dla psów, kotów i koni. Linalol i octan linalylu mogą wywołać nudności, wymioty i brak apetytu. Olejek lawendowy trzymaj z dala od zwierząt, a przy objawach zadzwoń do lekarza weterynarii.