Rodzaj z ponad tysiącem gatunków
Nazwa pochodzi z greki: rhódon to róża, déndron to drzewo. Rodzaj należy do wrzosowatych i obejmuje ponad tysiąc gatunków, najwięcej z Himalajów i Azji Południowo-Wschodniej. Botanicznie azalie też są różanecznikami. W polskich ogrodach rosną głównie mieszańce, a wiele z nich zachowuje liście przez zimę.
Kwaśna gleba i płytkie korzenie
Większość różaneczników potrzebuje gleby kwaśnej, o odczynie pH około 4,5-5,5, a wapnia znosi niewiele. Na glebach wapiennych sprzedaje się odmiany szczepione na podkładce Inkarho, która toleruje wyższe pH.
- Sadź nie głębiej, niż rosła bryła korzeniowa w doniczce, bo korzenie leżą płytko.
- Podłoże ma być wilgotne, ale przepuszczalne, bo stojąca woda szkodzi.
- Najlepszy jest półcień, osłonięty od mroźnego wiatru i zimowego słońca.
Mróz i późne przymrozki
W Polsce, w strefach mrozoodporności 6-7, większość popularnych odmian zimuje w gruncie, choć młodym krzewom pomaga ściółka z kory. Kwitną od kwietnia do czerwca, zależnie od odmiany. Pąki potrafią przemarznąć podczas późnych przymrozków, dlatego w okolicy zimnych ogrodników, w połowie maja, sprawdzaj prognozę pogody.
Odmiany zimozielone parują wodę zimą, więc w dni bez mrozu je podlewaj.
Różanecznik pontyjski
Nie każdy różanecznik jest mile widziany. Różanecznik pontyjski (Rhododendron ponticum), często używany jako podkładka, w Irlandii i Wielkiej Brytanii jest gatunkiem inwazyjnym i wypiera rodzime rośliny.
Trujący dla ludzi i zwierząt
Liście, nektar i pyłek zawierają grajanotoksyny, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca. Zatrucie może wywołać także miód z nektaru różaneczników. Według ASPCA rośliny są trujące dla psów, kotów i koni. Przy podejrzeniu zadzwoń do ośrodka toksykologicznego lub pod numer 112, a w przypadku zwierzęcia do lekarza weterynarii.