Skąd wzięła się dalia
Rodzaj Dahlia liczy około 35 dziko rosnących gatunków, które występują na wyżynach Meksyku i Gwatemali. W Meksyku dalia jest uznawana za kwiat narodowy, a Aztekowie jedli jej bulwy na długo przed przybyciem Hiszpanów. Nazwę nadano na cześć szwedzkiego botanika Andersa Dahla. W dawnych polskich ogrodach znano ją też jako georginię i to słowo można jeszcze usłyszeć od starszych ogrodników.
Z dzikich gatunków wyhodowano tysiące odmian. Czystego niebieskiego koloru wśród nich nie ma, bo roślina nie wytwarza odpowiedniego barwnika.
Formy kwiatów
Ogrodnicy dzielą dalie według budowy kwiatu:
- pojedyncze, z jednym rzędem płatków i widocznym środkiem
- nimfejowe, płaskie i otwarte jak lilie wodne
- dekoracyjne, duże i pełne
- kuliste i pomponowe, z gęsto ułożonych płatków
- kaktusowe, z wąskimi, podwiniętymi płatkami
Dalia w polskim ogrodzie
Dalia lubi pełne słońce i próchniczną, przepuszczalną glebę. Bulwy nie znoszą mrozu, więc wysadzaj je dopiero po zimnych ogrodnikach, czyli po połowie maja. Jeśli chcesz zacząć wcześniej, podkiełkuj je w domu od kwietnia.
Kwitnienie trwa od lipca do pierwszych przymrozków, o ile regularnie usuwasz przekwitłe kwiaty. Po pierwszym przymrozku wykop bulwy, osusz je i przechowuj w ciemnym, chłodnym miejscu, w temperaturze około 5-10 stopni. W zimie przeglądaj je i wyrzucaj zgniłe.
Dalia w wazonie
Ścinaj kwiaty, gdy są prawie otwarte, bo pąki po ścięciu już się nie rozwiną. W świeżej wodzie stoją zwykle od pięciu do ośmiu dni. Ponieważ kwitną późnym latem i jesienią, pasują bardziej do bukietu na Dzień Nauczyciela w połowie października niż do majowego Dnia Matki.
Dla właścicieli zwierząt
Według ASPCA dalia jest szkodliwa dla psów, kotów i koni, ale objawy są łagodne: podrażnienie żołądka i jelit oraz zapalenie skóry. Przy utrzymujących się dolegliwościach skontaktuj się z lekarzem weterynarii.